عجب این "توماس نیگل" فیلسوف با شعور و فهمیده ای بوده. لذت بردم!

در مورد نکته ی اول عرض کنم که اتفاقا هدف آقا نیگل به نظر می رسه که همین موضوع بوده. یعنی شما وقتی باوری به آن گزاره ندارید ( از هر نوع ) دلیل ای نداره که حتی به اون فکر کنید و ... حالا استاد عزیز، شما اومدین سوال می کنین که چرا اشکال دیگه ای از زندگی پس از مرگ رو بیان نکرده؟

ضمنا از این گذشته، مگر آقای نیگل به دلیل وجود این اضطراب و دلهره ناباور به پس از مرگ شده که حالا بخواد اشکال دیگه رو هم بررسی کنه؟ ایشون فقط یک مثال زده که بله، یکی از مزیت های این ناباوری هم این موضوع هست.

همین دیگه. حالا ببینم استاد شما کی تشریف میارین ایران بالاخره؟ اصلا بر می گردین؟ چند سال دیگه؟
Yaser: salam. mamnoon. man inshallah akhar-e tabeston-e sal-e dige shayad biam Iran.

فردا كه به محشر اندر آيد زن و مرد
وز بيم حساب روي‌ها گردد زرد
من عشق تو را به كف نهم پيش برم
گويم كه حساب من از اين بايد كرد!
به نظر من رويكرد روانشناختي در بعد معناداري زندگي بر خلاف نظر نايگل كافي است. اگر بپذيريم كه جهان جاودان ديگري هست كه البته حساب و عقاب در آن راه دارد آرامتريم و خوشتر . اگر نه، ميل سيري ناپذير انسان به برخورداري از همه چيز با كوتاهي فرصتش براي اين برخورداري در تزاحم مي‌افتد و همين تجربه، به خصوص در نسبت با ديگران، تزاحم‌آفرين مي شود و اگر همه چنين بيانديشد كه هر چه هست همينجاست، هر كس جهنم ديگري مي شود و آرامش رخت بر مي بندد! و رهايي در كار نخواهد بود!

سلام یاسر خان
یاسر خان ، اگه زحمتی نیست یک برنامه برای خوندن انگلیسی به ما بده - راهنمایی پلیز - تا ما ی روزی اگه خدا خواست توان خوندن متون فلسفی اورجینال/انگلیسی را داشته باشییم

یا حق

Yaser: Yek ketab dast begir va bekhan hamin, tosie-ye man hma hamin ketab-e nagel ast farsiash ra bekhar engelisiash ra ham khasti man be tu email mikonam.
Y.M

ما به این جهان نیامده ایم که بمیریم و تمام شویم. در غیر این صورت، فلسفه ی ارسال رسل بی معنی بود. ما انسانها به یک معنا جاودان خواهیم بود. با مرگ فقط چشممان بر جهان دیگری گشوده می شود و مرگ قطعا پایان کار ما نیست.

سلام.
من اين آرامشي كه ايشون مدعي‌اش شدند رو قبول ندارم، ما در حال حاضر داريم تو جهاني نفس ميكشيم كه اكثريت مردمش به حيات پس از مرگ معتقدند، و هيچ پيش بيني نميشه كرد در صورتي كه همين اكثريت يقين داشتند زندگيشون فقط متعلق به همين دنياست، چه افعال و رفتارهايي كه ازشون سر نميزد و اتفاقا زندگي بسيار تلخ تر مي شد

عالي بود،ما رو از اين تفضل ها محروم نفرماييد جناب ميردامادي گرامي.
خودم هم درگير بحث جاودانگي بوده و هستم...اينها كه نوشتيد گرچه شايد جديد نباشه اما با قلم زيباي شما ملموس تر به نظرم اومد.ممنون.دلتون تنگ نشه اينجا خبري نيست...فقط مشهد خيلي سرد شده،چند روزه هوا ابريه ،يه بارم برون باريد...
یاسر: ممنون و در پناه حق باشید

سلام بر دوست گرامی حضرت میردامادی!
جدا از صحنه رمانتیک پایانی، تکمله ای بر آنچه حکم عقل عملی دانستید دارم و آن اینکه عقل صرفا بر اساس احتمال سود و زیان تصمیم نمی گیرد بلکه میزان احتمال سود را در میزان سود و احتمال ضرر را در میزان ضرر ضرب می کند. یعنی اگر در امری احتمال سود بری ، زیاد باشد ولی میزان سود حاصله کم باشد ولی از طرف دیگر درصد احتمال ضرر در آن کار کم باشد ولی در صورت تحقق آن احتمال کم، میزان ضرر معتنی به گریبان گیر گردد، عقل حکم به عدم انجام آن می نماید. لحاظ این امر در رابطه با سود و زیان حیات اخروی و دنیوی بسیار حائز اهمیت است. فاکتورهای دیگری نیز وجود دارد و داده ها و نتایج را تحت تاثیر قرار می دهد که چون خود بهتر مستحضرید ، بنده در آن خصوص ژاژ خوایی نمی کنم.

اما در لبیک به ندایتان در طرح بحث در خصوص حیات یا حیات های پس از مرگ عرض می کنم:
به نظر می رسد که درک حیات اخروی و فهم حقیقت حیات این جهانی، توأمان صورت می گیرد. به نظر، ریشه اختلاف دیدگاهها در این است که عمدتا شناخت یکی را مترتب بر دیگری می کنند و طرح یکی را بر پایه دیگری می ریزند.
در حیطه عملی، مفهوم این حدیث همواره ذهن مرا به خود مشغول داشته:
برای دنیایت آنچنان کار کن که گویی تا ابد در آن خواهی ماند و برای آخرتت چنان تلاش کن که گویی فردا از دنیا خواهی رفت.

ضمنا آنچه پیرامون موضع ابن عربی فرمودی صحیح است اما رأی او را با توجه به منظومه فکری اش نشان نمی دهد و حقیقت امر از دیدگاه او خوب نشان داده نمی شود. اگر مایل بودی در خصوص رآی این عربی بیشتر گفتگو خواهیم کرد.
یاسر: حضرت آزاد عزیز در باب ابن عربی فکر می کنم مناسب است منتظر باشیم تا شما چیزی بنویسی عزیز

تامل بر انگيز و مفيد بود!
سه نكته به ذهنم رسيد:
1)نظر جناب "توماس نیگل" جالبه و بسيار بحث و جدل زا! به قول معروف خوراك فلسفه سازي و فلسفه نگري! اما به نظر حقير بحث پيچيده تره! يعني براي نظر دادن و ارائه قانون در مورد بررسي تاثير نوعي نگرش بر روي رفتار انسان بيشتر در مقولات علوم طبيعي ميگنجه تا علوم انساني چه برسد به فلسفه!! درست ميگم؟؟
2)نقد حضرت عالي جالب و مفيد بود!
3)به گوش هوش نيوش از من و به عشرت كوش///كه اين سخن سحر از هاتفم به گوش آمد
پ.ن:"هاتف"استعاره از توماس نيگل نميباشد!
ممنون!

من به نظرم غیر از وجه روانشناختی هیچ دلیل موجه دیگری برای اعتقاد به حیات پس از مرگ وجود ندارد. واین اتفاقا عین عقلانیت است که این حیات را بپذیریم. به تعبیر دیگر همین که جان و نفس من مشتاق جاودانگی است و از نابودی هراس دارد می توان بدان معتقد شد. می خواهم بگویم معقولیت اعتقاد به جاودانگی و حیات پس از مرگ در همین روانشناختی بودن آن است.البته این یک نوع عقلانیت عملی است به همان معنایی که شما اراده کرده اید.

برای من هم متن انگلیسی را بفرست اخوی.
قربانت.

راستی خواستی نگاهی هم به این کتاب بکن:
philosophical thinking about death and dying
اثر
Vincent Barry
یاسر: چشم اخوی می فرستم برای شما این کتاب را هم دارم اما جز به فهرست اش ننگریسته ام آقا مشتاق ایم به دیدار

من نیز در دوره دکترا کتاب توماس نیگل فیلسوف مشهور آمریکایی را خوانده بودم . . .لذت بروم از نوشته تون . . .
یاسر: کدوم دکترا اونی که در دانشگاه آکسفورد لندن گرفتید یا اونی که در دانشگاه هاروارد پاریس گرفتید؟

با سلام. من گمان می کنم این حرف نیگل یک نوع خود فریبی و به تعبیری پاک کردن صورت مساله است. درست مثل کسی که می خواهد از یک کویر طولانی سفر کند و به او بگویند حتما باید لاستیک دیگری همراه داشته باشی چون احتمال دارد که ماشینت در کویر پنچر شود. و او بگوید: "فکر پنچر شدن در کویر آزارم می دهد، نمی خواهم سفرم را با فکر کردن به چنین معضل وحشتناکی خراب کنم".
شخص عاقل برای چنین خطر و ضرر احتمالی تدبیری می اندیشد نه اینکه صورت مساله را پاک کند.
بد نیست توجه کنیم که اگر وجود جهان ابدی(که مورد تاکید تمامی پیامبران الاهی بوده و اکثریت مردم جهان به آن معتقدند)دروغ باشد معتقدان به آن چیز زیادی از دست نمی دهند چرا که در دنیا از هر لذتی، بهترین و کم ضرر ترین آن را داشته اند و اعمال عبادی وقت زیادی از آنها نگرفته است؛ اما اگر این مطلب حقیقت داشته باشد، بی باوران که طبیعتا هیچ آمادگی برای این زندگی ابدی فراهم نکرده اند با دست تهی پای به عرصه حیات ماندگار می گذارند: "وای اگر از پس امروز بود فردایی".

یاسر جان
از راهنمایی بابت زبان بسیار سپاس

من راستیتش چند سالی می شه کتابهایی که در زمینه فلسفه -به فارسی - چاپ می شه مطالعه می کنم
خوب همیشه فکر می کردم زبان تقویت کنم بعد متون اصلی، مثلا در معرفت شناسی رو دنبال کنم
یه چند بار هم کلاس/آموزشگاه زبان رفتیم اما از توش چیزی در نیومد

از راهنماییت ممنون و پیشنهاد کتاب نیگل

راستش از موقعی که جواب کامنت رو دادی ، شروع کردم به نگاه کردن به مقالات انگلیسی دم دست تا کم کم بریم جلو

خوب خوش باشی با آرزوی یکی دو ماه هوای آفتابی در لندن

سلام جناب میردامادی
من یکسالی است که دنبال متن انگلیسی این کتابم ولی هرچه گشتم، نیافتم.
اگر این کتاب را برایم بفرستید، بر من منت نهاده‌اید.
روزگارتان خوب و خوش باد!
یاسر: فرستادم اخوی پیروز باشید